Rodenbach
(Doornik, 1855 – Parijs, 1898) publiceerde in 1892 zijn, in de westerse wereld van toen, zeer vermaarde roman Bruges-la-Morte (Rodenbach was een Frans sprekende intellectueel uit Vlaanderen). Rodenbach was jurist maar vermaard als dichter en romancier. In de poëzie was hij een prominente vertegenwoordiger van het internationale symbolisme. Met zijn roman Brugge, die stille en Brugge-de-dode (er bestaan twee verschillende vertalingen in het Nederlands) heeft Rodenbach bijgedragen aan de wereldwijde (toeristische) bekendheid van de stad Brugge. Niet echter in de ogen van de Brugse stedelingen die zijn ‘dode stad’ als het bekende mes in hun rug ervoeren. Wereldwijd vermaard, kreeg hij nooit een straat naar zich vernoemd, laat staan een beeld op een sokkel. Hij is er doodgezwegen. De roman, een liefdesdrama met nefaste afloop, werd in 1915 door de Rus Yevgeni Bauer verfilmd onder de titel Gryozi (Dagdromen). Later componeerde Julius Korngold op basis van het boek een opera die in 1975 in New York in prémière ging.

Het verhaal handelt over Hugues, reeds langere tijd weduwnaar die zich in Brugge vestigt. Rouwend in een weemoeidge stad. Hij ontmoet Jane, een danseres uit Rijsel en meent in haar zijn overleden vrouw te herkennen. Hij zegt niets over haar. Jane bedriegt en besteelt hem en maakt hem te schande in de stad. Op de dag van de Heilig Bloedprocessie nodigt hij haar bij hem thuis. Jane begrijpt niets van zijn persoonlijke met rouw vervulde omgeving. Ze drijft er de spot mee en provoceert hem. Hij wurgt haar. De beelden van zijn twee dode vrouwen verenigen zich met elkaar en met het klokgelui van de dode stad.


programma

I. Fragmenten uit Brugge, die stille, in de vertaling van Marjolijn Jacobs en Jolijn Tevel, worden gepresenteerd door Jacques de Vroomen, begeleid door piano-improvisaties van Joost Langeveld.

pauze

II. Vertoning van Daydreams (Gryozi) van de Russische regisseur Yevgeni Bauer – een stomme film uit 1915, gebaseerd op Bruges-la-Morte, met pianobegeleiding door Joost Langeveld.


uitvoerenden

Joost Langeveld studeerde orgel aan het Arnhems Conservatorium, en sociologie en muziekwetenschap aan de Radboud Universiteit. Hij behaalde het diploma uitvoerend musicus met de hoogste onderscheiding en won twee maal de eerste prijs op het Internationale Orgelimprovisatieconcours te Haarlem. Thans doceert hij muziekgeschiedenis aan de HOVO te Nijmegen na jarenlang als docent aan de universiteiten van Nijmegen en Utrecht verbonden te zijn geweest. Als organist is hij in dienst van de Grote of St. Stevenskerk te Nijmegen en geeft hij regelmatig concerten in binnen- en buitenland. Daarnaast geniet hij bekendheid als muzikaal begeleider van stomme films. Hij componeerde cabaret- , kerk- en straatliederen en publiceerde een boek over muziektheorie onder de titel Horen en zien.
Jacques de Vroomen was tot zijn pensioen verbonden aan de Radboud Universiteit als docent drama en theaterwetenschap. Hij was ook verbonden aan de HOVO te Nijmegen. Hij treedt regelmatig op in vertelprogramma’s. Vaak met muzikale begeleiding op orgel of piano door Joost Langeveld.


Fernand Khnopff: ontwerp voor de frontispice van de eerste uitgave

Fernand Khnopff: ontwerp voor de frontispice van de eerste uitgave